... خواب، رویای فراموشی هاست!
خواب را دریابم،
که در آن دولت خاموشی هاست.
من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها می بینم،
و ندایی که به من می گوید:
" گرچه شب تاریک است،
دل قوی دار،
سحر نزدیک است"
****
دل من در دل شب،
خواب پروانه شدن می بیند.
مهر در صبحدمان، داس به دست،
خرمن خواب مرا می چیند.
آسمان ها آبی،
" پر مرغان صداقت آبی ست"
دیده در آینه ی صبح تو را می بیند.
از گریبان تو صبح صادق،
می گشاید پروبال.
تو گل سرخ منی
تو گل یاسمنی
تو چنان شبنم پاک سحری؟
-نه!
از آن پاک تری.
تو بهاری؟
-نه!
بهاران از توست.
از تو می گیرد وام،
هر بهار این همه زیبایی را.
هوس باغ و بهارانم نیست
ای بهین باغ و بهارانم از تو!...
" حمید مصدق"
